Nasır dönemindeki Mısır – Suudi Arabistan ilişkileri

Abstract

Geçen yüzyılın 50’li yıllarının başlangıcı, Mısır ve Suudi Arabistan'daki siyasi ve sosyal koşullarda önemli gelişmelerle tanıklık etti. Mısır, İngiliz sömürgeciliğinden ve monarşiden kurtuldu. Aynı zamanda, Suudi Arabistan petrol ve modern devlet çağına girdi. Bu gelişmeler, her iki ülkenin dış politikasına büyük ölçüde yansıdı. Özellikle de Mısır cumhurbaşkanı milliyetçilik ve Arap birliği sloganları atıp onu dışişleri hareketlerinde ilk prensip haline getirdiğinde. İki ülke arasındaki ilişkiler, tam bir entegrasyona ulaşan gelişmelere tanıklık etti. Daha sonra 1967'de Mısır ve Arapların İsrail karşısında yenilgiye uğramasına ve Arap milliyetçilik fikrini ortadan kalkmasına yol açan mutlak bir düşmanlığa dönüştü.

The beginning of the fifties of the last century marked a major development in the political and social conditions in Egypt and Saudi Arabia. Egypt got rid of British colonialism and monarchy. At the same time, Saudi Arabia entered the era of having oil and establishing a modern state. These developments largely reflected in the foreign policy of the two countries, especially since the Egyptian president raised slogans of nationalism and Arab unity and made it his first principle in foreign movements. The relations between the two countries witnessed developments that reached full integration which then turned into absolute hostility; leading to the defeat of Egypt and the Arabs in the war against Israel in 1967, and the vanishing of the Arab nationalism.