Mikrofinans : Endonezya örneği

Abstract

Yoksulluk, insanlık tarihi boyunca çözülmesi gereken en önemli sorun olarak görülmüş ve bu doğrultuda çeşitli projeler ve politikalar üretilmiştir. Çünkü yaşamak için çeşitli fizyolojik ihtiyaçların giderilmesi gerekmektedir. Yoksulluk kişinin sadece hayatını devam ettirebilmesi için lazım olan asgari ihtiyaçlarını giderebilmesinde bile problemler yaşaması olarak ifade edilebilir. Bu derecede yoksul olanlara herhangi bir şekilde yardım edilmezse temel yaşamsal ihtiyaçlarını gideremeyen yoksul kişi ölüm tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Yoksulluk, göç, savaşlar, iklim şartları gibi birçok nedene dayanır. Ancak yoksulluğun en temel sebeplerinden biri de işsizliktir. Kişinin gelir getirici herhangi bir işi olmadığı takdirde ihtiyaçlarını gideremez ve dış yardıma muhtaç olur. Topluca iktisadi öğretilere göre işsizliğin giderilmesi için yatırımlara, yatırımlar için ise tasarruflara ihtiyaç vardır. Finansal kurumlar bu noktada devreye girmektedir. Bankalar ve çeşitli finans kurumları tasarruf fazlası olanların birikimlerini fon ihtiyacı olanlara güvene dayalı olarak aktarma görevi üstlenmiştir. Mikrofinans, yoksulluk sorununun çözülmesi için önemli bir araç olarak görülmektedir. Mikrofinans sistemi ile özellikle yoksul kesimin desteklenerek girişimciliğe sevk edilmekte, böylece istihdamlarının sağlanmasına ve onlar için yeni istihdam alanları oluşturulmaya çalışılmaktadır. Nihayetinde ise toplumsal kalkınmanın sağlanması hedeflenmektedir. Endonezya İstatistik Ofisi 2021 yılı verilerine göre 270,2 milyon nüfusu ile Endonezya dünyanın en fazla nüfusa sahip olan dördüncü ülkesidir. ABD Dışişleri Bakanlığı’nın 2021 Uluslararası Dini Özgürlükler Raporuna göre nüfusunun %87,2’i Müslüman olan Endonezya en kalabalık Müslüman nüfusa sahip ülke olarak bilinmektedir. Dünya Bankası verilerine göre 2020 yılında dünyanın 16. Büyük ekonomisine sahip olan ülke Düşük-Orta Gelirli ülke grubunda olarak ülke Orta İnsani Kalkınmış ülkeler arasında yer almaktadır. Asya Kalkınma Bankasına göre Endonezya’nın mikrofinans uygulamaları bakımından en başarılı ülkeler arasında olduğu belirtilmektedir. Mikrofinans sisteminde yapılan reformun ardından, geri ödemesinin Endonezya’nın en büyük kamu bankası olan BRI verilerine göre %98 seviyelerine ulaştığı belirtilen Endonezya’da birçok yoksulun bu sistem aracılığı ile kendi işini kurduğu belirtilmektedir. Endonezya İstatistik Ofisi 2021 yılı verilerine göre kalabalık nüfusa sahip olmasına karşın %5 dolayında işsizlik ve %3,32’lik enflasyon oranına sahip olması bu sistemin başarısını gösteren en önemli ekonomik göstergeler olduğu söylenebilir. İşgücünün %32’sinin tarım sektöründe istihdam edildiği ülkede mikrofinans sisteminin en önemli uygulama alanı kırsal kesimdir. Yapısal reformlarla tarımsal kesim çalışanlarının finansal imkânlara erişimleri kolaylaştırıldığı söylenebilir. Nitekim IMF’in 2019 yılında açıkladığı rapora göre Endonezya'nın 2030 yılına kadar dünyanın beşinci büyük ekonomisi olacağı tahmin edilmektedir. Endonezya’nın kalkınmasında mikrofinans sisteminin başarısının göz ardı edilmemesi gerekmektedir. Çalışmada Endonezya’da uygulanan mikrofinans sisteminin tarihsel süreciyle birlikte güncel durumu da detaylıca incelenmektedir. Yapılan araştırmalar neticesinde Endonezya’da mikrofinans sistemiyle ilgili yapılan çalışmaların güncelliğini yitirdiği özellikle 2013 yılında uygulamaya konulan yeni yönetmelikle beraber Endonezya’da mikrofinans sistemi daha kamu otoritesi öncülüğünde daha sistematik bir şekilde uygulanmaya başlamıştır. 1982 ile 2021 yılları arasında Endonezya’da mikrofinans sistemi araştırılmış olup bu minvalde Endonezya’da yeni yönetmelikle beraber uygulanmaya başlanan mikrofinans sisteminin Endonezya’da yoksulluğun azaltılmasına etkili olup olmadığı konusu incelenmektedir.

MICROFINANCE: CASE OF INDONESIA Poverty has been seen as the most important problem to be solved throughout human history. Because individuals need to ensure their physiological needs first. Poverty is the ability of individuals to meet only the minimum requirements that necessary to maintain their lives. If individuals who are so poor are not helped in any way, they face the danger of death. One of the main reasons of poverty is unemployment. If individuals are not employed in a way that generates income, they cannot meet their needs and they become in need of external help. Almost all economic doctrines consider that investments are required for resolving unemployment and savings are required for investments. Financial institutions have a role at this point. Banks and various financial institutions have undertaken the task of transferring the savings of those who have surplus savings to those in need of funds based on trust. Microfinance is seen as an important tool for solving poverty problem mentioned above. With the micro-finance system, especially the poor section is encouraged to be promoted for entrepreneurship; thus creating employment and new areas of it. In the end, it is aimed to ensure social development. According to the data of the Indonesian Statistical Office for 2021, with a population of 270.2 million, Indonesia is the fourth most populated country in the world. In addition, as stated in the 2021 International Religious Freedom Report of the US Department of State, Indonesia is known as the most populous Muslim country in the world, with a Muslim population of 87.2%. Also according to World Bank data, Indonesia, which has the world's 16th largest economy in 2020, is in the group of Low-Middle Income countries. According to the Asian Development Bank, Indonesia is among the most successful countries in terms of microfinance applications. Also it is stated by the BRI that after the reform in the microfinance system, many poor people started their own businesses in Indonesia, where repayments reached 98%. According to the data of the Indonesian Statistics Office for 2021, it can be said that despite having a large population, unemployment of around 5% and an inflation rate of 3.32% are the most important economic indicators showing the success of this system. In the country where 32% of the workforce is employed in the agricultural sector, the most important application area of the microfinance system is rural areas. It can be said that the access of agricultural sector workers to financial opportunities has been facilitated by structural reforms. As a matter of fact, according to the report announced by the IMF in 2019, Indonesia is estimated to be the fifth largest economy in the world by 2030. The success of the microfinance system should not be ignored in the development of Indonesia. In this study, the current microfinance system is examined in detail, together with the historical process of this system applied in Indonesia. As a result of the researches, the microfinance system in Indonesia has started to be implemented more systematically under the leadership of the public authority, especially with the new regulation put into practice in 2013. Between 1982 and 2021, the microfinance system in Indonesia has been researched and in this respect, the issue of whether the microfinance system, which has been implemented in Indonesia with the new regulation, is effective in reducing poverty in Indonesia is examined.