Yunus Emre'nin şiirlerinde ölümün iki yüzü

Abstract

Hayatın belki de en büyük gerçekliği olan ölüm, insanlığın varoluşundan bugüne kadar bütün sanat dallarının da ana konularından birisi olagelmiştir. Sanatın en büyük kollarından olan edebiyat penceresinden baktığımızda ise ölüm, bütün medeniyetlerin edebiyatlarında kendine her daim yer bulan bir olgudur. Meselenin sanat ve edebiyata yansıması da aslında bir tenakuzu teşkil eder. Şöyle ki ölümün kendisi konu itibarıyla edebî ürünlerde ölümsüz bir kavram olarak yüzyıllar boyunca çeşitli edip ve şairler tarafından farklı duyuş ve düşünüşle işlenmiştir, işlenmeye de devam etmektedir. Bazen mısralar, beyitler ekseninde aruz veya hece vezni ile ölümü anlamlandırmaya çalışan şair veyahut edip, aradan geçen zamanla değişen edebî anlayışla bu sefer serbest nazım biçimi veyahut farklı nesir teknikleriyle bu ölümsüz temayı eserlerinde işlemiştir ve bu durum insanlığın sonuna kadar da devam edecektir. Zira ölüm, insanın kendisinden ayrı düşünülemeyecek kadar önemli bir husus olarak onun hayatının en büyük parçasıdır.