Onur Ünlü Filmlerinin Auteur Kuram Çerçevesinde İncelenmesi

Abstract

Lumiere Kardeşlerin 1985 yılında gerçekleştirdikleri ilk gösterimlerinin ardından sinemanın bir sanat dalı olup olmadığı tartışılırken sinema bu zaman içinde anlatım dilinden teknik olanaklarına kadar birçok yönden gelişim gösterdi. Bu süreç içerisinde sinema yavaş yavaş bir dil haline geldi. Bu bağlamda insanların filmleri kimin yarattığını ayırt edebilmesi mümkün olabilir mi sorusu auteur kuramın çıkış noktasını oluşturur. Bu araştırmada auteur kuram tarihsel gelişimi de göz önüne alınarak açıklanmaya çalışılmıştır. Yönetmenin filmlerinde kendine özgü bir dil geliştirip geliştiremediği bu çalışmanın temel sorunsalıdır. Bu bağlamda Onur Ünlü’ nün senaryosunu yazıp yönetmenliğini üstlendiği uzun metraj filmler çözümlenerek bu filmlerde görsel biçem, tekrarlanan tematik ilgi odakları, motif ve olaylar yönetmenin öz yaşam öyküsü göz önünde tutularak incelenmiştir. Sonuç olarak yönetmenin tüm filmlerinde ölümün ve bununla ilintili olarak intihar ve kanser hastalığının varlığı, neredeyse tüm filmlerine hakim olan iktidar ve egemen ideolojiye karşı takınılan eleştirel tavır, dini söylemin başatlığı, yaratılan antikahramanlar ve antierotizm öne çıkan konuların başında gelmektedir. Bahsi geçen bu unsurlar auteur bir yönetmen olma çabasında olan Onur Ünlü’ nün sinema dilinin alt başlıkları olarak sıralanabilmektedir.

While it was discussed whether cinema was a branch of art, after Lumiere Brothers’ first projection took place, cinema develeped from language of expression to technical opportunies in terms of many terms at that time. During that time, cinema slowly became into a language. In this context, the question of if people could differentiate who created films was the origin of theory of the auteur. In this reserach the auteur theory is tried to be explained by taking into account the historical development of it. The primary question of this research is whether the director developed a special language in his films or not. In this regard, by analyzing the feature- length films of which scripts were written and directed by Onur Ünlü, the visual, style, repetitive thematic focus points, motive and events in these films are examined by taking into account the director’s own life story. As a result, the existence of death and in relation to that, the existence of suicide and cancer in all films of the director critical attitude against dominant ideology and power in nearly all his films, dominance of religious discourse, anti-heroes being created and limited existence of women in the films are the prominent subjects of outstanding issues. Aforementioned elements can be ranged as the subtopics of the cinema language of Onur Ünlü as an auteur director.