İşbirlikli öğrenmeye dayalı simülasyon uygulamasının hemşirelik öğrencilerinin bakımda sürdürülebilirliğe yönelik bilgi, beceri ve tutumlarına etkisi

Abstract

Amaç: Araştırma, işbirlikli öğrenmeye dayalı simülasyon uygulamasının hemşirelik öğrencilerinin bakımda sürdürülebilirliğe yönelik bilgi, beceri ve tutumlarına etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve yöntem: Randomize kontrollü deneysel tasarıma sahip araştırma, 70 üçüncü sınıf hemşirelik öğrencisi (n1 = 35, n2 = 35) ile gerçekleştirildi. Araştırma için etik kurul ve kurum izni alındı. Veriler, Tanımlayıcı Özellikler Formu, Hemşirelikte Sürdürülebilirlik Tutumları Anketi, Ekosentrik, Antroposentrik ve Çevreye Yönelik Antipatik Tutum Ölçeği, Beceri Kontrol Listesi ve Çözümleme Formu ile toplandı. Gruplara hemşirelik bakımında sürdürülebilirliğe yönelik teorik eğitim verildi, ardından girişim grubu ardışık 4 hafta işbirlikli öğrenme etkinlikleri, kontrol grubu bireysel çalışma gerçekleştirdi. Her iki grupla simülasyon uygulaması gerçekleştirildi ve veri toplama araçları ikinci kez uygulandı. Bulgular: Araştırma kapsamındaki eğitim sonrasında her iki grubun da hemşirelik bakımında sürdürülebilirliğe yönelik bilgi, tutum ve motivasyonlarında anlamlı artış olduğu (p<0,05), çevreye yönelik tutumda anlamlı farklılık olmadığı saptandı (p>0,05). Grupların toplam beceri puanları arasında anlamlı farklılık olmamakla birlikte (p>0,05), girişim grubunun malzemeleri etkin kullanma ve atıkları türlerine uygun imha etmede daha yüksek performans sergilediği bulundu ve çözümleme bulgularının bu sonucu desteklediği tespit edildi. Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinin bakım uygulamaları ile sürdürülebilirlik arasında ilişki kurabilmelerinde işbirlikli öğrenmeye dayalı simülasyon uygulaması etkili yöntemlerden biridir.

Objective: The research aims to examine the effect of cooperative learning based simulation practice on nursing students' knowledge, skills and attitudes towards sustainability in nursing care. Materials and Methods: The research with randomized controlled experimental design was conducted with 70 third-year nursing students (n1 = 35, n2 = 35). Ethics committee and institutional permission was obtained for the research. Data were collected with Descriptive Characteristics Form, Sustainability Attitudes in Nursing Survey, Ecocentric, Anthropocentric and Environmentally Antipathic Attitudes Scale, Skills Checklist and Debriefing Form. The groups were given theoretical training on sustainability in nursing, then the intervention group carried out cooperative learning activities for 4 consecutive weeks, and the control group carried out individual work. Simulation application was carried out with both groups and data collection tools were applied for the second time. Results: After the training on sustainability in nursing, it was determined that there was a significant increase in the knowledge, attitudes and motivations of both groups towards sustainability in nursing care (p<0.05), and there was no significant difference in the attitude towards the environment (p>0.05). Although there was no significant difference between the total skill scores of the groups (p>0.05), it was found that the intervention group showed higher performance in using materials effectively and the disposal of wastes according to their types, and the debriefing findings supported this result. Conclusion: Simulation based on cooperative learning is one of the effective methods for nursing students to establish a relationship between care practices and sustainability.