Bilgi, beceri ve yetkinlik kazanımı bağlamında iç mimarlık eğitimi : iç mimarlık eğitim programı geliştirmede bir model önerisi

Abstract

Türkiye'de iç mimarlık / iç mimarlık ve çevre tasarımı programlarının sayısı 2000 yılından bu yana hızla artmaktadır. Bu büyümeye rağmen, iç mimarlık alanında lisansüstü eğitim alan yeterli sayıda eğitimcinin olmadığı açıktır. Eğitim kalitesinin yönetimi, aktif iç mimarlık programlarının karşı karşıya olduğu birincil sorundur. Bu nedenle, eğitim kurumlarının etkinliğini değerlendirirken, iç mimarlığın sınırları, ilişkili olduğu bilimsel ve mesleki alanlarla birlikte açıkça tanımlanmalıdır. Farklı coğrafi konumlarda ve tarihi bağlamlarda yer alan iç mimarlık programlarının eğitim kalitesini değerlendiren sistemler genellikle tek tip, homojen ve katı bir çerçeve tarafından yönetilmektedir. İnsan gelişimi, yaşam boyu öğrenme, çok disiplinli bir perspektifle uzmanlaşma ve küresel sorunlara yerel değerlerle yaklaşma gerekliliklerini karşılayan iç mimarlık eğitim programlarının çerçevesi hâlâ tartışılmaktadır. Bu çalışma, iç mimarlıkta bilgi, beceri ve yetkinlik gelişimine odaklanarak teknolojik gelişmeler ve sosyo-kültürel değişim olanaklarını destekleyen çok disiplinli bir eğitimi geliştirmek amacıyla bütünsel ve sistematik bir model sunarak heterojen ve çok sesli olmanın yollarını önermektedir.

In Turkey, the number of interior architecture / interior architecture and environmental design programs has been growing quickly since 2000. In spite of this growth, it is apparent that there are not enough educators pursuing postgraduate degrees in interior architecture. The administration of educational quality is the primary issue facing active interior architecture programs. Therefore, when evaluating the effectiveness of educational institutions, the boundaries of interior architecture should be clearly defined together with the scientific and professional domains to which it is associated. Systems that assess the educational quality of interior architecture programs located in different geographical locations and historical contexts are often governed by a uniform, homogeneous and rigid framework. The framework for interior architecture education programs that meet the requirements of human development, lifelong learning, specialization with a multidisciplinary perspective, and approaching global problems with local values is still debated. This paper proposes ways to be heterogeneous and polyphonic by presenting a holistic and systematic model to develop a multidisciplinary education that supports the possibilities of technological developments and socio-cultural change by focusing on the development of knowledge, skills and competencies in interior architecture.