Yenidoğan ve pediyatrik yoğun bakım ünitelerinde klinik eczacı tarafından yürütülen kapsamlı ilaç yönetim programının değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada çocuk yoğun bakım ünitesi (ÇYBÜ) ve yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) ilaçla ilgili sorunların (İLİS) tanımlanması ve çözümünde klinik eczacının etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, prospektif çalışma grubu ve retrospektif kontrol grubunu kapsayan çift yönlü gözlemsel bir çalışma olarak tasarlanmış olup, 1 Ekim 2020-31 Ağustos 2021 tarihleri arasında İstanbul’da bir eğitim ve araştırma hastanesinin ÇYBÜ ve YYBÜ birimlerinde yürütülmüştür. Her iki birimden de retrospektif kısımda, başlangıç tarihinden geriye dönük olarak, prospektif kısımda ise ileriye dönük olarak ardışık ilk 100’er hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Klinik eczacı, birimlerde İLİS’leri tespit ederek, çözüm önerilerini hekim ile paylaşmıştır. İLİS sınıflandırmasında İlaçla İlgili Sorunlar için Avrupa Farmasötik Bakım Ağı [Pharmaceutical Care Network Europe) (PCNE)] Sınıflandırması V9.1 kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya ÇYBÜ ve YYBÜ birimlerinden, prospektif ve retrospektif kısımlarda 100’er hasta olacak şekilde toplam 400 hasta dahil edilmiştir. Toplam 1247 adet İLİS (ÇYBÜ’de n=981; YYBÜ’de n=266) tespit edilmiş, en sık rastlanan İLİS nedenleri ÇYBÜ’de ilaç seçimi (prospektif: %41, retrospektif: %53,6), YYBÜ’de ise doz seçimi (prospektif: %34, retrospektif: %75,1) olmuştur. ÇYBÜ’deki İLİS'lerin %95,5'i için hekime öneride bulunulmuş ve bu önerilerin %91,5'i kabul edilmiştir. YYBÜ’de ise İLİS'lerin %88,7'si için hekime öneride bulunulmuş ve önerilerin tümü kabul edilmiştir. Sonuç: Çalışmada klinik eczacının çocuk ve yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde İLİS’lerin saptanması ve çözümünde önemli rolü olduğu gösterilmiştir.Objective: The aim of this study was to investigate the effect of clinical pharmacists in identifying and resolving drug-related problems (DRPs) in the pediatric intensive care unit (PICU) and neonatal intensive care unit (NICU). Materials and Methods: This study designed as a two-way observational study including a prospective study group and a retrospective control group was conducted in the PICU and NICU of a training and research hospital in Istanbul between October 1st, 2020 and August 31st, 2021. In both units, the first 100 consecutive patients who met the inclusion criteria were enrolled retrospectively (from the start date backwards) and prospectively (from the start date forwards). The clinical pharmacist actively worked in the units, identified DRPs, and communicated solution recommendations with the physicians. The Pharmaceutical Care Network Europe (PCNE) Classification V9.1 was used to categorize the drug-related problems. Results: A total of 400 patients were included in the study in PICU (prospective: 100, retrospective: 100) and NICU (prospective: 100, retrospective: 100). A total of 1247 DRPs were identified in PICU (n=981) and NICU (n=266), the most common reasons for the DRPs were drug selection in PICU (prospective: 41%, retrospective: 53.6%) and dose selection in NICU (prospective: 34%, retrospective: 75.1%). Recommendations were made to the physician for 95.5% of DRPs in PICU, and 91.5% were accepted. Recommendations were made to the physician for 88.7% of DRPs in NICU, and all were accepted. Conclusion: The study demonstrated that the clinical pharmacist plays a significant role in identifying and resolving DRPs in pediatric and neonatal intensive care units.