Kurtarma yardımda sigortacının sorumluluğu

Abstract

Denizciliğin kendine özgü ihtiyaç ve sorunlarından ortaya çıkmış bir kurum olan kurtarma yardım, TTK. m. 1222-1234’de düzenlenmiş olup köken itibariyle Alman hukukundan alınmıştır. Alman Hukukunun bu konudaki kaynağı ise Türkiye’nin de taraf bulunduğu 1910 tarihli Brüksel Konvansiyonu’dur. 1910 tarihli konvansiyona 1967 yılında eklenen protokole Türkiye taraf olmamıştır. 1989 Londra Konvansiyonuna taraf olma ise gereklidir. Zira 1989 konvansiyonu gelişen ve değişen kurtarma teknikleri ve sorunlarını hukuki açıdan çözmek için uluslararası alanda düzenlenmiş en son konvansiyondur. Kurtarma yardım ücretinde sorunlardan biri, ücretin nasıl hesaplanacağıdır. Bu husus, 1910 Brüksel Konvansiyonu hükümleri ve bu konvansiyona eklenen özel tazminat ve çevre zararını önleme kriterlerini düzenleyen 1989 Londra Konvansiyonu hükümleri ile düzenlenmiştir. Kurtarma yardım ücreti hesaplanırken mahkeme bu kriterlerin ışığında hakkaniyete uygun bir ücret belirleyecektir. Kurtarma yardım ücretinin ödenmesi meselesinde önemli bir konu da bu ücretten deniz sigortalarının teminat kapsamı doğrultusunda sigortacının sorumluluğu hususudur. Bir kurtarma yardım hizmeti gerçekleştirildiğinde öncelikle uygun bir kurtarma yardım ücreti belirlenir. Bu kurtarma yardım ücreti olayın şartlarına göre müşterek avarya teşkil ettiği takdirde kurtarma ücreti dispeçte alacaklı masasına kaydedilir ve müşterek avarya paylaşımında yerini alır. Bu paylaşımda sigortacının tazminat sorumluluğu TTK hükümleri, genel şartlar ve İngiliz Hukuku özel şartları (Klozlar) ile York Anvers kuralları ışığında belirlenir. Kurtarma yardım teşkil etmediği halde ise paylaşıma girmeden kurtarılan değerin sigortacısının kurtarma ücreti ve zararlarından sorumluluğu TTK hükümleri, genel şartlar ve İngiliz Hukuku özel şartları (Klozlar) ile belirlenir.

Emerged from own specific needs and problems of maritime Salvage, legislated in TTK. m.1222-1234,which has been originated from the German law. The source of German law in this subject is the Convention dated 1910 in which Turkey is also a party. Turkey has not been party of the protocol in 1967 added to Convention dated 1910. Being a party to London Convention 1989 is necessary. Because Convention 1989 is the last convention to solve developing and changing salvage techniques and problems from a legal perspective at international level. One of the problems of salvage payments is about how to calculate. This issue has been regulated by provisions of Brussels 1910 Convention and London 1989 Convention which regulates special compensation and prevention criteria of environmental damage. When calculating salvage payment, the court will determine a fair cost in the light of these criteria. An important subject matter of the payment of Salvage is the liability of insurer oriented with the scope of maritime insurance assurance. When the salvage operation was done payment was determined primarily. When general average was established according to the circumstances of this case this payment is recorded to creditor table at adjustment and takes place in general average. This shared responsibility in the insurer's indemnity provisions are determined in light of the TTK provisions, general terms and specific terms of English Law and York Antwerp Rules. In the case of without salvage, insurer liability of rescued value from salvage cost and losses is determined by TTK, general terms and specific terms of English Law without sharing.