Alman hukuku kapsamında dijital ürün kavramı ve sözleşme hukukuna etkisi

Abstract

Avrupa Birliği 2019/771 sayılı malların satışı direktifi ve Avrupa Birliği 2019/770 sayılı dijital içerik ve hizmet direktifleri, Alman Medeni Kanunu’nun BGB 327- 327u paragrafları uyarınca 1 Ocak 2022 tarihinden itibaren Alman iç hukukunda yürürlüğe sokulmuştur. İlgili direktifler kapsamında, özellikle teknolojik gelişmeler ile sunulan dijital hizmetlerin artması ve birçok tüketicinin de dijital ürünlerden bedel karşılığı faydalanması neticesinde genel ürün kavramının tanımı yerine, dijital ürün kavramını tanımlama ihtiyacı haiz olmuş ve yeni düzenlemeler de bu çeşit ürünlerin özelliklerini dikkate alarak yapılmıştır. Bu çerçevede tüketicilere bedel karşılığı satılan dijital ürün ve hizmetler ile ilgili belirli hak ve yükümlülüklerin, özellikle tüketici ihtiyaçları dikkate alınarak düzenlendiği gözlemlenmektedir. İşbu bildiri ile sadece dijital ürün bazında tüketiciyi korumaya yönelik ne tür düzenlemelerin dikkate alındığı ortaya koyulmaya çalışılacaktır. Bu çerçevede dijital ürün kavramının tanımı, dijital ürün satıcılarının güncelleme yükümlülükleri ve dijital ürünler bakımından ayıpların, özellikle objektif ve sübjektif ihtiyaçlara göre nasıl değerlendirilmesi gerektiği konuları, bildiri uyarınca aktarılmaya çalışılacaktır. Ayrıca ayıplı dijital ürün konusunda ispat yükü açısından düzenlemeler ve sonuçlarına da değinilecektir. İlgili mevzuat uyarınca, dijital ürünleri sunan girişimcilerin, ürünler üzerindeki değişim hakkının kapsamı ve yukarıda adı geçen ilgili direktif hükümlerinin, Alman Hukuku (BGB) bakımından sözleşme hukukuna etkileri ve sonuçları bildiri kapsamında genel olarak incelenmeye çalışılacak ve Türk Hukuku açısından değerlendirmeler