Publication: Yanık Yaralanmalarında Enerji Metabolizması ve Enerji Gereksiniminin Belirlenmesinde Güncel Yaklaşımlar
Abstract
Yanık hastalarında, hasar boyutuyla orantılı olarak uzun süreli hipermetabolik yanıt gelişmektedir. Artmış katabolizma ve yüksek düzeyde enerji tüketimi; ağırlık kaybı, immün disfonksiyon, viseral organ disfonksiyonu, gecikmiş yara iyileşmesi ve ölümle sonuçlanabilmektedir. Yüksekenerji tüketimi önemli ölçüde bazal/dinlenme enerji harcamasından dolayıdır. Dinlenme enerjiharcamasındaki artış zaman içinde değişken olup, yanmış vücut yüzey alanı ile orantılıdır. Dinlenme enerji harcaması, yaralanmadan ilk bir iki ay sonra normal değerlerin %120-180 üzerineulaşmaktadır. Enerji gereksinimi bu durumda yeterli beslenmeyi sağlamak için doğru bir şekilde değerlendirilmelidir. İndirekt kalorimetre enerji harcamasını ölçmek için altın standart olarak kabuledilir ve düzenli kullanımı yeterli besin desteği sağlamada ve yetersiz-aşırı beslenmenin erken teşhisinde yararlıdır. Ancak, rutin kullanımı deneyimli personel gerektirdiğinden pratik değildir, pahalı bir yöntemdir ve baş, yüz yanıkları olan hastalar için uygun değildir. Bu sınırlamalar nedeniile enerji harcaması tahmini için çeşitli eşitlikler geliştirilmiştir. Son yıllarda yanık hastalarındaenerji harcamasının belirlenmesinde kullanılan yöntemlerin, ölçülen enerji harcaması ile tam korelasyon göstermediği saptanmıştır. Kullanılan yöntemlerin çoğu enerji tüketimini yüksek tahminetmektedir. Yanık hastalarında yanık yarası, yara enfeksiyonu ve iyileşme oranları gibi faktörlerbulunmaktadır. Yara alanının genişliği genellikle enerji gereksinimi tahminlerinin içine dâhil edilmiştir. Ancak, yara büyüklüğünü içeren birçok eşitlik, yara kapanmasına rağmen metabolik hızınyüksek kalmasına bağlı olarak ölçülen enerji harcamasından daha yüksek tahminlerde bulunmaktadır. Yanık hastaları için daha doğru tahmin denklemleri geliştirilene kadar optimal beslenme gereksinimlerinin hesaplanmasında indirekt kalorimetre ile enerji harcamasının ölçülmesiönerilmektedir.
A long-term hypermetabolic response develope in proportion to the size of the damage in burn patients. Increased metabolic rate and a high energy consumption can result in weight loss, immune dysfunction, visceral organ dysfunction, delayed wound healing and death. High energy consumption significantly due to the basal/resting energy expenditure. The rise in resting energy expenditure is variable over time and proportional to burned body surface area. Resting energy expenditure reaches 120-180% of the normal value two months after the injury. Energy requirements should be assessed properly to ensure adequate nutrition. Indirect calorimetry is considered the gold standard for measuring energy expenditure and its regular use is useful in providing an adequate nutritional support. However, the routine use of indirect calorimetry is not practical because it is expensive, requires experienced staff and is not suitable for patients with the head and facial burns. Because of this limitation, various equations have been developed to estimate the energy consumption. In recent years, the methods used to determine the energy expenditure in burn patients were found to poor correlate with measured energy expenditure. Most of these overestimate the energy consumption. Burn wounds, wound infection and healing rates are effective for energy expenditure. The size of the wound area is usually incorporated into the estimate equations. Nevertheless, many equations containing wound size has higher estimate then the measured energy expenditure. Until a more accurate prediction equations developed for burn patients, measurement of energy expenditure by indirect calorimetry is proposed for determining the optimal nutritional requirements.
A long-term hypermetabolic response develope in proportion to the size of the damage in burn patients. Increased metabolic rate and a high energy consumption can result in weight loss, immune dysfunction, visceral organ dysfunction, delayed wound healing and death. High energy consumption significantly due to the basal/resting energy expenditure. The rise in resting energy expenditure is variable over time and proportional to burned body surface area. Resting energy expenditure reaches 120-180% of the normal value two months after the injury. Energy requirements should be assessed properly to ensure adequate nutrition. Indirect calorimetry is considered the gold standard for measuring energy expenditure and its regular use is useful in providing an adequate nutritional support. However, the routine use of indirect calorimetry is not practical because it is expensive, requires experienced staff and is not suitable for patients with the head and facial burns. Because of this limitation, various equations have been developed to estimate the energy consumption. In recent years, the methods used to determine the energy expenditure in burn patients were found to poor correlate with measured energy expenditure. Most of these overestimate the energy consumption. Burn wounds, wound infection and healing rates are effective for energy expenditure. The size of the wound area is usually incorporated into the estimate equations. Nevertheless, many equations containing wound size has higher estimate then the measured energy expenditure. Until a more accurate prediction equations developed for burn patients, measurement of energy expenditure by indirect calorimetry is proposed for determining the optimal nutritional requirements.