İstanbul bölgesi mammografi üniteleri görüntü kalitesi üzerine saha çalışması

Abstract

AMAÇ: İstanbul bölgesi’nde görüntü kalitesi esas alınarak mamaografi tarama yeterliliğinin araştırılması ve bu konuda farkındalığın arttırılmasıdır. GEREÇ VE YÖNTEM: Araştırma kapsamında, İstanbul Sağlık İl Müdürlüğü’nden alınan liste kullanılarak 55 mamografi merkezi değerlendirilmiştir. Bu merkezlerden 51 tanesi çalışmaya katılmıştır. Değerlendirilen merkezlerde kullanılan mamografi cihazlarından, standart bir fantom kullanılarak görüntü elde edilmiş, en iyi mamogramlarından bir örnek alınmış ve 10 soruluk bir anket formu doldurulmuştur. BULGULAR: Değerlendirilen merkezlerin %38’i fantom görüntü değerlendirmesinde, %72‘si mediolataraloblik (MLO) ve %39’u kraniokaudal (CC) pozisyonlamada başarısız bulunmuştur. Merkezlerin %52’sinde kalite kontrollerin düzenli yapıldığı ifade edilmiştir. Kurumların %88’inde hem tarama, hem de tanısal mamaografi çekilmektedir. Analog cihaz kullanan merkezlerin %22’si kullanılan filmlerde ışık ve radyasyon maruziyeti olduğunu bildirmişlerdir. Analog cihazların hiçbiri mamografiye uygun banyo ve komputerize radyografik (CR) mamografilerin yaklaşık %21’i mamografiye uygun CR cihazı kullanmamaktadırlar. Mamografi teknisyenlerinin %90 ‘ı çektikleri mamografilere tam puan vermişlerdir. TARTIŞMA VE SONUÇ: İstanbul bölgesindeki mamografi merkezlerinde %38 gibi yüksek bir oranda yetersiz film elde edilmektedir. Ticari kaygılar ve bilgi eksikliği nedeni ile özellikle analog ve CR cihazlarda kalite kontrol zinciri korunamamaktadır. Bunun sonucunda tanısal yeterliliği bulunmayan filmler değerlendirilmeye çalışılmaktadır. Öncelikle tarama aracı olarak kullanıldığından dolayı, mamografi kalitesinden ödün verilemez. Bu nedenle cihazların düzenli kalite kontrolleri yapılmalı, teknisyen ve radyolog eğitimine önem verilmeli, kurum yöneticileri mamografi ekibiyle birlikte kalite kontrol üzerinde titizlikle durmalı, aksayan yönler ivedilikle çözümlenmeli, denetleme sonuçlarına göre yasal yaptırımlar düzenlenmelidir. T.C. Sağlık Bakanlığı ve Türk Radyoloji Derneği’ne; akreditasyon programları, kişilerin ve kurumların kalite farkındalıklarının artırılması ve gerekirse yasal yaptırımlar konusunda önemli görevler düşmektedir.

PURPOSE: To determine the adequacy of mammographic imaging based on image quality in Istanbul (Turkey). MATERIALS and METHODS: 55 imaging centers were chosen for evaluation from a list provided by the Istanbul Provincial Health Department. 51 of these agreed to participate in our study. Our evaluation consisted of a standardized phantom, which was imaged with the mammographic equipment on site, a sample image with good quality, chosen from the archives of the imaging center, as well as a questionnaire with 10 questions. RESULTS: Imaging was found to be unsatisfactory in 38% of these centers on the phantom images, in 72% on mediolateral-oblique (MLO) images and in 39% on craniocaudal (CC) images. 52% of the centers reported that quality controls were performed regularly. 88% of the centers performed screening as well as diagnostic mammography. Of the centers using analog equipment, 22% reported light and radiation exposure to radiographic films and none of these centers used proper film developing methods suited to mammographic imaging. Also, 21% of the centers using computerized radiography (CR) did not have the appropriate processing equipment to be used with mammographic imaging. Most of the technicians evaluated the quality of their imaging with maximum points. DISCUSSION AND CONCLUSION: With 38%, a high number of the mammographic imaging centers in the Istanbul area were found to produce unsatisfactory images. Commercial concerns and lack of knowledge lead to a lack of quality control, which was more evident on analog and CR equipment. As a result, images without diagnostic quality find their way into our daily practice. Since mammography is a screening method, quality should never be compromised. Quality control on mammographic equipment should be performed regularly, technicians and radiologists should be well trained, managers of imaging centers should be informed about the importance of quality control and legislations should be formed about these issues and the consequences of failing to abide to proper procedures. The Turkish Ministry of Health and the Turkish Radiological Society should form accreditation programs and should try to educate the necessary personel.