Uluslarası silahlı çatışmalarda kültürel varlıkların korunması

Abstract

ÖZETKültürel varlıklar, insanlığın varoluşunu anlamlandıran nesnelerdir. Kültürel varlıkları meydana getiren insan, zaman, mekan, koşullar ve estetik unsurların birebir aynı şekilde devam etmemektedir. Bu nedenle yok edilmeleri durumunda kültürel varlıkların yeri doldurulamamaktadır. Uzun dönem korunan kültürel varlıklar silahlı çatışmalar nedeniyle çoğu zaman geri dönüşü olmayan şekilde zarara maruz kalmaktadırlar.İnsanlığın ortak mirası olarak kabul edilen kültürel varlıkların korunmasına yönelik uluslararası hukuktaki kodifikasyon çalışmalarına 19. yüzyılın öncesindeki dönemde de rastlanmaktadır. 19. yüzyıl ve sonrasında silahlı çatışmaların yürütülmesine ilişkin kurallara kültürel varlıkların korunması, dolaylı hükümlerle dahil edilmiştir. UNESCO öncülüğünde gerçekleşen çalışmalar sonucunda 1954 tarihinde silahlı çatışmalarda kültürel varlıkların korunması müstakil şekilde ilk kez düzenlenmiştir. Uluslararası silahlı çatışmalarda savaşan Devletlerin birbirlerini demoralize etmek, savaşılan bölgede bulunan ulusun var olan izlerini ortadan kaldırmak amacıyla kültürel varlıklara Devletlerin verdiği zararlara rastlanmıştır. Son dönemde gerçekleşen uluslararası olmayan silahlı çatışmalarda belirli grupların hatta bireylerin kültürel varlıklara verdikleri zararlar giderek ele alınması gereken konulardan biri haline gelmiştir.Silahlı çatışmalarda kültürel varlıkların korunması her ne kadar önemli ise de insan hayatının korunması ile yapılan karşılaştırmalarda kültürel varlıkların korunması hala ikincil önemdedir. Bu duruma, kültürel varlıkların korunmasına ilişkin düzenlemelerde askeri gereklilik şeklinde bir istisnaya yer verilmesi sebebiyet vermektedir. Bu çalışma ile silahlı çatışmalarda kültürel varlıkların nasıl korunduğu anlatılmaya çalışılmıştır. Kültürel varlıkların korunmasının her dönemde ele alınan bir konu olduğu görülmüştür. Silahlı çatışmalarda ilk ve kasten hedef alınanlar arasında kültürel varlıkların bulunduğu anlaşılmıştır. Özellikle savaşan tarafların birbirini demoralize ederek üstün gelmesinin yöntemi olarak kütürel varlıklar yok edilmektedir.ABSTRACTCultural properties are objects that make sense of the existence of mankind. The person, time, space, conditions and aesthetic elements that bring cultural properties to yhe stage do not continue in the same way. For this reason, cultural properties con not be replaced if they are destroyed. Long term protected cultural properties are often exposed to irreversible damage due to armed conflicts.The codification in international law for the protection of cultural properties, which are regarded as the common heritage of mankind, is also found in the period before the 19th century. The protection of cultural properties in the conduct of armed conflicts in the 19th century and beyond, was included in indirect provisions. As a result of UNESCO-led work, the protection of cultural properties in armed conflicts was first organized in 1954 in a self-contained way.States that have fought in international armed conflicts have encountered damage to cultural properties in order to demoralize each other and remove the existing traces of the nation in the war zone. In recent non-international armed conflicts damages to cultural properties certain groups, even individuals, have become increasingly has become one of the topics to be addressed.Although the protection of cultural properties in armed conflict is important, the protection of cultural properties is still of secondary importance in comparison with the protection of human life. This leads to an exception to the military necessity in the regulations on the protection of cultural property.With this study how cultural properties are protected in armed conflict has attempted to explain. The preservation of cultural properties has been seen as a subject of every period. It was understood that among the first and deliberately targets in armed conflicts were cultural properties. Especially cultural properties are being destroyed as a method of demoralizing the belligerent parties.