The relationship between openness to change and employees’ perception of organizational routines and the effects of empowerment

Abstract

Bu araştırma, örgütsel rutinlerin değişimin kaynağı olabileceği yönünde geliştirilen modellerden yola çıkılarak yapılmıştır. Rutinler literatürde durağanlığın ve ataletin sebepleri olarak görülse de Feldman ve Pentland’ın (2003) öne sürdüğü performatif modelde, rutini yerine getirenlerin farklı düşünce yapılarına, tecrübelere, isteklere sahip kişiler olması rutinlerde içsel bir dinamik oluşmasına neden olduğu gündeme gelmektedir. Ayrıca ideallerden, planlar, planlardan aksiyonlar, aksiyonlardan ise sonuçlar doğmaktadır. Eğer yerine getirilen rutin doğru sonuca ulaştırmadıysa rutini yerine getiren çalışan eğer yeterli yetkiye sahip ise daha doğru bir şekilde rutini gerçekleştirme yolları arayabilir. Bu noktada çalışanın değişime açık olması önem kazanmaktadır. Kırktan fazla şirketin Yurtiçi ve Yurtdışı Satış-Pazarlama departmanlarında 181 kişiye uygulanan çalışma sonucunda kişilerin değişime pozitif bakışı ve rutinleri sıkıcı olarak algılamamaları arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Kişilerin değişime negatif bakışıyla rutinleri sıkıcı algılamaları arasında ise herhangi manidar bir ilişkiye rastlanmamıştır. Yetkilendirme şartlı değişken olarak sadece işin anlamlılığı konusunda rol oynamıştır. Yetkilendirmenin diğer boyutları şartlı değişken etkisine sahip olmamakla birlikte bağımsız değişken olarak çalışanın rutinleri algılamasını etkilemektedir. Bu araştırma sonucunda, şirketlere önerilen örgütsel rutinleri rutin olmaktan kurtarabilmek için değişime açık çalışanları istihdam etmeleri ve onlara bu özelliklerini hayata geçirebilmeleri için gerekli yetkiyi vermeleridir. Bu şekilde örgütsel rutinlerdeki küçük değişimler organizasyonun sürekli iyileşmelerine yardımcı olacak ve çağı daha kolay takip etmelerini sağlayacaktır.

Environment is rapidly changing and the organizations’ existence depends on their follow-up and adaptation to this rapid change by succeeding continuous improvement. Organizational routines are central features of human organizations and explanatory mechanisms through which most of the work performed. The general tendency of the literature is to reinforce the understanding of the routines as stable and unchanging. Some new theories indicate the possibility of change in routines; even concern the routines as sources of change by emphasizing the importance of agents. In order to reconceptualize organizational routines as a source of change, the openness to change of the agent and the degree of empowerment should be considered as other variables of the model. This thesis aims to analyze the relationship between the openness to change (OTC) of the employee and employee’s perception of organizational routines and in addition to investigate the effects of empowerment. The study has been conducted to 181 employees in more than 40 companies’ Domestic and Foreign Sales and Marketing departments. The results have revealed that positive approach to change and perception of routines have a significant positive relation and only one subdimension of empowerment –meaning- acts as moderator. On the other hand, it has been found that there is no significant relation between negative approach to change and perception of routines.