Kent-Bölge Kavramı Işığında Türkiye'de Büyükşehir Belediye Sisteminde Değişim ve Kalkınma Ajansları: Yerel Öl- çekte Mekânın ve Yönetişimin Yeniden Tanımlanması

Abstract

6360 sayılı yeni büyükşehir belediye kanunu, 2003-2005te yeniden tasarlanan yerel yönetim anlayışı üzerine oturtulmuştur ve mekânın yönetimi bağlamında önemli değişiklikleri beraberinde getirmektedir. Bundan önce ise, 2008 yılından itibaren Düzey 2 seviyesinde kurulan 26 Kalkınma Ajansı uygulamalarına başlamıştır. Kurulan bu Kalkınma Ajansları, bölgesel-yerel ekonomik kalkınma hedefleri ile yola çıkmıştır. Kalkınma ajanslarının kurulması ve yeni büyükşehir belediye yasası ile kentlerin kurumsal anlamda yönetiminde ve ekonomik kalkınma politikalarının belirlenmesinde yeni bir yönetişim sistemine geçildiği gözlemlenmektedir. Bu bağlamda, çalışmada, kent-bölge kavramından yola çıkılarak, İngilteredeki kent-bölge uygulamaları ve Türkiyedeki İzmir deneyimi ışığında, Türkiyede mekânın yeniden yapılandırılması olgusu, merkeziyetçilik/âdem-i merkeziyetçilik sorunsalı çerçevesinde ele alınmaktadır.

New metropolitan municipality law (6360) which came after 2003-2005 s local governance and public administration reforms brings significant changes in the spatial governance and its development policies. Well before the new metropolitan municipality law, 26 Development Agencies were established since 2008 and they began its implementation. Development Agencies has set out by regional and local economic development goals. This paper discusses about an eventual city-region phenomenon in Turkey through the articulation of Development Agencies with the new metropolitan municipality framework within economic development policies and spatial governance dynamics. In this study, our goal is to make a reflection about an eventual formation of city-regional space in Turkey relying on decentralization and multi-level governance problematic. The demonstration leans on a UK city-region model as well as on a domestic case, İzmir city-region.